Στις αρχές του 18ου αιώνα, άρχισαν να εμφανίζονται οι πρώτες γκέισες, ή πρόδρομοι των γκέισα, που προσπαθούσαν να επισκεφθούν το σπίτι τους για να ζήσουν την ευτυχία τους. Αυτοί οι καλλιτέχνες, που προσέφεραν τραγούδι και μουσική, δημιουργούσαν μια πλούσια πηγή. Οι νέες, πολύ επιτυχημένες εταίρες αυτών των περιοχών μάγευαν τους θαυμαστές τους με τον χορό, το τραγούδι και την επιθυμία τους να ακούσουν μουσική. Μία από αυτές είναι η Izumo zero Okuni, η οποία παρουσιάζει θεατρικές παραστάσεις στην κοίτη του ποταμού Kamo, οι οποίες θεωρούνται οι νέες ρίζες του κινηματογράφου kabuki.

Ζωή & Πτυχίο

Οι γκέισες, μη μπορώντας να δημοσιεύουν αξιόπιστα έναν καλό κομμωτή εβδομαδιαίως για να φροντίζουν τα μαλλιά τους, άρχισαν να φορούν ατομικές περούκες σύμφωνα με το σχέδιο shimada, με αποτέλεσμα να χρειάζονται λιγότερο styling. Οι γκέισες φορούν πάντα κοντομάνικα κιμονό, παρόλο που θεωρητικά είναι ακόμα αρκετά νέες για να φορούν furisode, ενώ η χρήση μανικιών σε σχέδιο furisode θεωρείται καλό σημάδι μαθητείας. Για να αποκτήσουν πτυχίο και να φορέσουν καθημερινά, φορούν zōri, ακόμα και όταν φορούν καθημερινά κοντομάνικα κιμονό, όπως komon και yukata. Ως εκ τούτου, πολλά okiya έχουν πολλά κιμονό και obi που χρησιμοποιούνται από τους μαθητευόμενους εδώ και δεκαετίες και πολλά είναι γνωστά για τα ιδιαίτερα σχέδια τους. Ένας ενθουσιώδης μαθητευόμενος μπορεί επίσης να επιλέξει να μην βρει ποτέ μια καλή γκέισα και να τα παρατήσει, κάνοντάς τους να φορούν ένα ακριβό ρούχο με το οποίο οι okiya δεν παίζουν λόγω των άλλων μαθητευόμενων.

• Συγκεκριμένες γκέισες άρχισαν να πειραματίζονται φορώντας δυτικά φορέματα για αρραβώνες, μαθαίνοντας χορό δυτικού τύπου και σερβίροντας ποτά για να πίνουν περισσότερο αντί για να πίνουν.
• Τα εξαιρετικά τσαγερί συνεχίζουν με το εξατομικευμένο με τίτλο «ichigensan okotowari», που σημαίνει ότι οι πρώτοι άνθρωποι δεν κάνουν εισαγωγή αντί για εισαγωγή.
• Προς το τέλος των 19-100 ετών, οι εταίρες δεν διατηρούσαν πλέον τη νεότερη θέση σταρ που είχαν κάποτε.f
• Ανακαλύφθηκε ανατολικά του ποταμού Κάμο, κοντά στον ναό Kennin-ji, και το Hanamachi είναι πολύ ατμοσφαιρικό αργότερα μέσα στην ημέρα.

Διαφορά σε μια γκέισα και εσύ μπορεί να Maiko

Οι νέες τέχνες που μπορείτε να κάνετε στις γκέισες θεωρούνται ιδιαίτερα δομημένες και μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να είναι μοναδικές στην Ιαπωνία για όλες τις γκέισες. Οι πρώτες γυναίκες γκέισες εμφανίστηκαν το 1751, οι οποίες αργότερα έγιναν άνδρες μουσικοί που διασκέδαζαν τους επισκέπτες. Οι γκέισες φιλοξενούν εκδηλώσεις που ονομάζονται ozashiki, τείνουν να απολαμβάνουν πλούσιο κοινό, καθώς και να εμφανίζονται σε θεατρικές παραστάσεις και σε γιορτές.

Αντί για τις γκέισες, οι οποίες σχεδόν συνήθως κατέχουν το νέο κιμονό που φορούν για αρραβώνες, οι μαθητευόμενες γκέισες δεν κατέχουν το κιμονό τους και μπορείτε εναλλακτικά να το αποκτήσετε από το okiya τους χωρίς κατάθεση ice casino για καζίνο με πραγματικά χρήματα . Αυτές οι γκέισες δοκιμάζουν απομεινάρια από μια εποχή που οι μάικο περνούσαν το μεγαλύτερο μέρος της εφηβείας τους ως μαθητευόμενες. Οι νέες γκέισες νοικιάζονταν όταν γίνονταν. Μια καλή γκέισα, εναλλακτικά, δεν μπορεί να φορέσει το γυναικείο φόρεμα (ένα σέρσιμο kuromontsuki με ένα ενθουσιώδες obi μακριά από την αντίστοιχη τυπικότητα, μια ωραία περούκα και όλα τα λευκά καλλυντικά) σε κάθε αρραβώνα. Η διαδικτυακή παρουσία των γκέισας επεκτάθηκε πέρα ​​από τις κλήσεις Zoom της εταιρείας και κέρδισε παγκόσμια δημοτικότητα, ενισχυμένη από τα βίντεο και τις τηλεοπτικές εκπομπές που έλαβαν παγκόσμια αναγνώριση, όπως τα Memoirs from a Geisha και Shōweapon, και τα δίκτυα όπως το Roblox, μεταξύ άλλων.

• Η κρεβατοκάμαρα είναι δημοφιλής στους ταξιδιώτες, η οποία μπορεί να είναι μια από τις καλύτερες μητροπολιτικές περιοχές για να δείτε τις τρέχουσες γκέισες.
• Οι γκέισες δεν είναι πόρνες. Είναι πολύ επιδέξιες καλλιτέχνιδες που προσφέρουν συντροφιά και ερμηνεύουν παλιομοδίτικους ιαπωνικούς χορούς και τραγούδια.
• Οι πρώτες γυναίκες γκέισες εμφανίστηκαν το 1751, οι οποίες οδήγησαν τις γκέισες να αποκτήσουν άνδρες σχεδιαστές που διασκέδαζαν τους επισκέπτες.
• Η πλειοψηφία των ανθρώπων θεωρεί αυτόν τον κόσμο ως τον αινιγματικό, κατά τα άλλα κλειστό, ωστόσο, σήμερα είναι πολύ πιο ξεκλείδωτος από πριν.

Όσον αφορά την ακμάζουσα, ελεγχόμενη από τους ρυθμιστές, οικογένεια αναψυχής, οι γκέισες ασκούσαν το επάγγελμά τους κοντά σε εταίρες ή άλλους διασκεδαστές. Μια σύντομη ιστορία για τις γκέισες, που στην πραγματικότητα μεταφράζεται ως «άνθρωπος τέχνης», θεωρείται ότι ξεκίνησε τον 17ο-100ό αιώνα στην Έντο της Ιαπωνίας. Πιο έμπειροι καλλιτέχνες στον χορό, τη φωνητική και ίσως την εκλεπτυσμένη μουσική, είναι φύλακες μακριά από τις παλιομοδίτικες ιαπωνικές τέχνες και την κοινότητα. Μακριά από τις πρώιμες ρίζες της σύγχρονης εποχής, οι γκέισες υπέφεραν από τα αγαπημένα αλλά ελαφρώς παρεξηγημένα σύμβολα της Ιαπωνίας. Ο Ντάλμπι σχημάτισε ένα ισχυρό νήμα με πολλές γκέισες κατά τη διάρκεια της γυναικείας ζωής στην Ιαπωνία και συνέχισε να είναι ο κορυφαίος ειδικός στον τομέα. Μέχρι τα μέσα της 18ης χιλιετίας, οι γυναίκες γκέισες άρχισαν για πρώτη φορά να δημιουργούν σε αυτές τις περιοχές αναψυχής, δηλαδή όταν η ταυτότητα «γκέικο» άρχισε να εξερευνάται.

Παρόλο που οι γκέισες μπορούν να συμμετέχουν και σε σεξουαλικά ραντεβού, αυτός δεν είναι ο κύριος σκοπός. Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν περισσότερες γυναίκες από άνδρες στην Ιαπωνία και οι γκέισες τείνουν να νοικιάζονται για να διασκεδάζουν στις εκδηλώσεις ή σε άλλες εκδηλώσεις. Πολλές τσαγερί συνεχίζουν με το έθιμο με τίτλο «ichigensan okotowari», που σημαίνει ότι οι άνθρωποι που βγαίνουν ραντεβού δεν ασχολούνται μόνο με μια εισαγωγή. Και τα δύο αυτά χτενίσματα, ωστόσο, έχουν θέμα τους εξαιρετικά έμπειρους μουσικούς. Τώρα, μόνο μερικοί taikomochi εξακολουθούν να έχουν την ικανότητα να μιλάνε, να γελούν και να αφηγούνται ιστορίες.

Αντ' αυτού, οι γκέισες φορούν περίπλοκες, προσαρμοσμένες περούκες από αληθινές κότσες, γνωστές ως «katsura». Μιλάμε για σχεδιασμένες με το νέο σχέδιο «shimada», όπου τα μαλλιά είναι πιασμένα μέχρι τον κόμπο στην κορυφή του κεφαλιού. Το πιο δημοφιλές χτένισμα για τις maiko είναι το «momoware», το οποίο περιλαμβάνει έναν κότσο στο πίσω μέρος του προσώπου, αν και αυτό το χτένισμα τείνει να αλλάζει σταδιακά καθώς μεγαλώνουν. Η πρώτη διαφορά είναι στα καλλυντικά τους, τα οποία έχουν ορίσει τρόπους με τους οποίους οι maiko και οι γκέισες επιτρέπεται να εφαρμόζουν για να δείξουν την κατάστασή τους. Αυτή η διαδικασία καθιερώθηκε στους Ιάπωνες και χρησιμοποιούνταν από τους ηθοποιούς kabuki και άλλους καλλιτέχνες την ίδια μέρα. Τη 19η χιλιετία, τα τσαγερί ήταν απλώς φωτισμένα με κεριά λόγω του φωτός των κεριών, και τα φωτεινά λευκά καλλυντικά μακριά από μια γκέισα βοηθούσαν να φωτιστεί το πρόσωπό της με τον καλύτερο τρόπο.